วันพฤหัสบดีที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2559

ฉันไม่กลัวฝนตก ความในใจพ่อค้าต่างด้าว

            ลาดนัดชานเมืองหลวงที่ซึ่งผู้คนหลากหลายอาชีพจากประเทศต่างๆมาอาศัยอยู่รวมกันเป็นจำนวนมาก  ขณะที่ผู้คนเดินขวักไขว่ไปมาบนถนนฟุตบาท พ่อค้าขายไส้กรอกปิ้งชาวพม่า ถามพ่อค้าเขมรที่ขายไข่ปิ้งว่า ระหว่าฝนตกกับ "หน่วยจับ" 
แกกลัวอะไรมากกว่ากัน !!
พ่อค้าไข่ปิ้งได้ยินดังนั้นจึงตอบกลับไปว่า "หน่วยจับ" น่ากลัวกว่ามาก เพราะเรากลัวถูกจับขังคุกและส่งกลับบ้าน พ่อค้าขายไส้กรอกปิ้งทำหน้าตาสงสัย แล้วจึงถามต่อว่าเพราะอะไรทำไมถึงกลัวถูกจับ ก็แค่ขายไข่ปิ้งค้าขายสุจริต พ่อค้าเขมรขายไข่ปิ้งจึงตอบว่าเพราะเราลักลอบเข้าเมืองแถมมายึดอาชีพค้าขาย
ซึ่งผิดกฎหมายของที่นี่ !!
         ที่สำคัญเรายังไม่ได้จ่ายและเคลียกับ "หน่วยจับ" พ่อค้าขายไส้กรอกปิ้งชาวพม่า จึงบอกว่าเข้าใจแล้วว่าทำไมแกถึงกลัว "หน่วยจับ" มากกว่ากลัวฝน เพราะคนอาชีพค้าขายที่ตลาดนัดอย่างพวกเราไม่ว่าคนชาติไหนหรือต่างด้าว ทุกคนต่างกลัวฝนกันทั้งนั้น เพราะถ้าฝนตกนั่นหมายถึงขายของไม่ได้
เนื่องจากลูกค้าจะหนีฝนกันหมด !!
แต่สำหรับเรากลัว "ไอ้เทศ" (หน่วยจับหาบเร่) มากกว่าขี้เกียจเข็นรถหนี้ พ่อค้าพม่าบ่นอย่างมีอารมณ์ ใกล้ๆมีพ่อค้าคนลาวขายข้าวโพดต้มยืนยิ้มขณะฟังพ่อค้าพม่าคุยกับพ่อค้าเขมรอยู่ เมื่อพ่อค้าพม่ามองไปเห็นจึงถามพ่อค้าคนลาวว่า แล้วแกละกลัวอะไรมากกว่ากัน พ่อค้าค้าคนลาวจึงตอบไปว่าเราไม่กลัวหรอก
ทั้ง "หน่วยจับ" และ "ไอ้เทศ" ??
พ่อค้าพม่าทำหน้าตาสงสัยเหมือนอยากรู้ว่าเพราะอะไร พ่อค้าขายข้าวโพดต้มคนลาวจึงบอกว่าก็เพราะเราเคลียกับ "หน่วยจับ" และ "ไอ้เทศ" เป็นที่เข้าใจกันแล้วหมดปัญหา ขณะที่บรรดาพ่อค้าต่างด้าวกำลังคุยกันอย่างออกรสชาติบรรยากาศตลาดนัดฟุตบาทก็วุ่นวายและโกลาหลอีกครั้ง เมื่อพ่อค้าชาวพม่าตะโกนขึ้นว่า
"หนีเร็วไอ้เทศมาแล้ว"...!!!
                                       พุ ศิลป์ปิ่น
(ปล.เรื่องสั้นนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงไม่มีเจตนาพาดพิงใคร)
************************************************


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น